21 Ekim 2017 Cumartesi
Rus ambargosu mutlu edecek.
Asgari Ücret Tespit Komisyonu Toplanıyor.
Bunu yapmayan yandı! Cezası 571 lira.
Esentepede Satılık İmarlı Konut Arsaları.
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Hayata Tutunamayarak İntihar Eden Polisler
20 Mayıs 2011 Cuma 04:55

Hayata Tutunamayarak İntihar Eden Polisler

Hakkâri’ye 5 ay önce gelmişti. Eşi gibi polisti. Nida hep ağlıyordu. Hiçbir sosyal aktiviteleri yoktu.

Hakkâri’ye 5 ay önce gelmişti. Eşi gibi polisti. Nida hep ağlıyordu. Hiçbir sosyal aktiviteleri yoktu. Sıkılmıştı, şehirden, hatta meslekten ayrılmak istiyordu. Bir gece ansızın tetiği çekti.

Hakkâri’de Toplum Destekli Polislik Şubesi’nde çalışan Nida, 9 Nisan gece yarısı sol eline aldığı silahını şakağına dayayıp ateş etti. Sağındaki sandalyede eşi ve aynı zamanda meslektaşı Cahit oturuyordu. “Aniden silahı alıp ateş etti. Sağ tarafında olduğumdan müdahale edemedim. İntihar edeceğine dair hiçbir iz yoktu.” diyor acılı eş. Van Yüzüncü Yıl Hastanesi’nde birkaç gün kaldıktan sonra Ankara Hacettepe Üniversitesi Beyin Cerrahisi Yoğun Bakım Ünitesi’ne sevk edilen Nida, hayat mücadelesi veriyor. Ünitenin kapısında görüştüğümüz eşi, ablası ve amcasının oğlu doktorların hiçbir şey söylemediğini aktarıyorlar. Abla, “5 aydır Hakkâri’deydi, telefonda görüşüyorduk. İntihar etmesine sebep olacak bir şey yoktu.” diyor. Polis Cahit de 8 aylık evli olduğu eşinin intihara nasıl sürüklendiğini anlayamamış; ancak dışarıdan gelen memurların depresyona sürüklendiği, sosyal aktivite imkânı pek bulunmayan Hakkâri’den ayrılmak için uzun süredir tartışıyorlarmış: “Hep ağlıyordu, şehirden ayrılmak istiyordu. Psikolojik olarak çok yıpranmıştı. İstifa etmeyi de düşündük.” Cahit’in üzerinde şüphe kalmaması için el svapları (atış artıkları) alındı, sonucun çıkması bekleniyor.

Nida gibi bu yılın ilk dört ayında 10’dan fazla polis intihar etti, onun gibi intihar eden polislerin sayısı her geçen gün artıyor. Peki, bunun sebebi ne? Cevap konusunda İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde Murat Taşdemir’in ‘Polis İntiharlarının Sosyal Yönleri’ isimli tezi yardımcı olabilir. 24 intihar ya da intihar teşebbüsünü örnek alarak hazırladığı tezde Taşdemir şu tespiti yapıyor: “Polis intiharlarının temelinde sosyalleşememe, şehir kültürüne adaptasyon sorunu vardır. Her ne kadar tetikleyici unsur olarak gerginlik, mesleki zorluklar, hiyerarşi gibi sebepler gözükse de gerisinde kültürel zayıflık ile görev yaptığı çevre kültürüne uyumsuzluk yatmaktadır.”

Murat Taşdemir’in araştırmasına göre intihar eden polisler arasında aşırı alkol tüketimi dikkat çekiyor. Alkol tüketimi hayata tutunma çabasında başarısız olma, sosyal çevreden çeşitli nedenlerle uzaklaşma, kendi içine çekilme ve toplum ile kendi arasına mesafe koymanın neticesi olarak öne çıkıyor. Alkol ile silahın bir arada olması ise intiharı kolaylaştırıyor. Nida polis de bunu yaşadı. Tetiği çekmeden önce alkol almıştı ve ani bir kararla bu eylemi gerçekleştirdi. Onun gibi Hakkâri’de Emniyet Müdürlüğü Koruma Şubesi’nde çalışan polis Sefer Sakarya da yılbaşı gecesi alkol almıştı. Tabancasıyla önce yeni evlendiği eşi Esra’yı vurdu, sonra intihar etti. İddiaya göre çiftin aileleri arasında da problemler vardı. Sefer, ailesinin karşı çıkmasına rağmen Esra ile evlenmişti. Komşuları polisin cinnet getirdiğini, eşiyle tartıştıktan sonra silah seslerinin duyulduğunu anlatıyor.

Hakkâri’de 4 ay içinde 2 polisin intihar etmesinde sebep şüphesiz sadece alkol değildi. 2 bin polisin görev yaptığı şehir, PKK tarafından ‘pilot bölge’ kabul ediliyor. Sokak eylemleri ve suikastlarla halkın kamu çalışanlarıyla bağı kopartılıyor. Polisler bu psikolojik duvarların arasında âdeta eziliyor, vatandaş polise ev kiralamaya dahi korkuyor. Emniyet çalışanları Hakkâri’de ev-iş-toplumsal olaylar üçgeninde sıkışmış durumda. Bu şartlar depresyona zemin hazırlıyor. Hakkâri Emniyet Müdürü Ayhan Buran olayların tamamen şehrin şartlarından kaynaklandığını düşünmüyor; ancak tetiklemiş olabileceğini de göz ardı etmiyor: “Kamu görevlilerinin sıkıntıları var, sosyal alan yok. Zor bir bölge.”

Polis Akademisi Uluslararası Terörizm Merkezi (UTSAM) tarafından geçen yıl hazırlanan Hakkâri Raporu’nda kamu görevlilerinin bölgeye yabancı ve tecrübesiz olduğu vurgulanıyor. Birçok personel tercih dışı, kimi zamansa sürgünle bölgeye gidiyor. Personel, bazen bölgedeki sorunları çözmek yerine derinleştiriyor. Raporda bölgede görev yapan polis, asker ve öğretmen gibi kamu personeline pozitif ayrımcılık tanınması teklif ediliyor. Memurlara bin lira fazla maaş verilmesi, görev bitiminde ilk tercih ettiği şehre yerleştirilmesi, TOKİ’den ev alırken kolaylık sağlanması nitelikli kamu personelinin bölgede görev yapmasını sağlayabilir. Hakkâri gibi sokak olaylarının yoğun olduğu il ve ilçelerde durum farklı değil.

Polis intiharları şüphesiz Hakkâri’yle sınırlı değildi. Hakkâri’de yılbaşındaki intihardan sonra 12 olay daha yaşandı. İkincisi İzmir’deydi. Bornova İlçe Emniyet Müdürlüğü Yüzüncü Yıl Polis Karakolu’nda çalışan S.E. tabancayla başına ateş ederek intihar etti. S.E, olaydan kısa süre önce boşandığı eşi jeoloji mühendisi N.A. ile tartışmıştı. İzmir gibi Mersin’de de bir polis merkezinde görevli Osman Turan (48), sabaha karşı bir süredir psikolojik tedavi gören eşi Seval ile tartıştı. Tartışma büyüyünce Osman beylik tabancasıyla önce eşini vurdu, sonra intihar etti. Antalya’da polis İsmail Türker önce yeni evlendiği eşi Gülnur’u öldürdü, sonra intihar etti. Gaziantep’te ise şubat ayının sonunda üç gün arayla iki polis intihar etti.

Türkiye genelinde intiharların en önemli sebebi hastalık, bunu aile içi geçimsizlik ve geçim zorluğu takip ediyor. Murat Taşdemir’in polis intiharlarıyla ilgili araştırmasına göre ise İstanbul’daki 24 olayda en yüksek oranı aile içi geçimsizliğe bağlı gece hayatı ve düzensiz hayat, ikinci sırayı ekonomik sebepler, üçüncü sırayı ise hastalık alıyor. Türkiye genelinde intihar aracı olarak ipe asma ilk sırada; ikinci ve üçüncü sırada ise ateşli silah ve ilaçla intihar yer alıyor. Hem son dört ayda yaşanan intiharlar hem de önceki olaylar incelendiğinde polislerin tamamı kendi beylik tabancalarıyla intihara teşebbüs etmiş. Taşdemir’e göre polis intiharlarının tabancayla olmasının altında şu neden yatıyor: “İntiharların genellikle kesin, kararlı ve ölümle sonuçlanan yöntem olan ateşli silahla gerçekleşmesi, toplumdan dışlanma ve yalnızlığa itilme ile ilişkili olabilir. Bunun yanında Türkiye’de intihar yöntemlerinde asma ve ilaç içme ön sırada iken, polisler arasında incelenen örnek olaylarda tümünün beylik silahını kullanmasının altında, meslek alt kültürünün bir neticesi olan ‘ölüme giderken korkmama ve gururuyla intihar etme’ düşüncesinin yattığı söylenebilir.”

Polislerin yoğun mesaisi de intiharı tetikleyen etkenler arasında gösteriliyor. Türkiye’de polis 12 saat görev yapıyor. Kamu görevlileri yılda 1700 saat çalışırken poliste bu süre 3 bin 400 saati buluyor. Yılda diğer kamu görevlilerinden bir kat fazla çalışan polis, diğer kamu personeliyle aynı maaşı alıyor. Çoğu hafta sonu izin kullanamıyorlar. Çalışma şartlarının ağırlığı ve mesai saatlerinin düzensizliği sebebiyle işten arta kalan zamanı dinlenerek geçirmek zorunda kalıyorlar. Emniyet Genel Müdürlüğü Araştırma Planlama Koordinasyon Dairesi Başkanlığı Yayını’nda bu konuyla ilgili şunlar anlatılıyor: “Polis istirahatlı dahi olsa, hatta yeni görevden ayrılmış dahi olsa, amir tarafından verilen emir gereği tekrar göreve dönmek zorundadır. Dolayısıyla polis görevde iken, hangi saatte istirahata ayrılacağını net olarak bilememektedir. İkinci emir olasılığı her an özel hayatına ilişkin programını aksatabilmektedir. Programlı bir hayattan yoksun kalan polis sürekli görünmeyen bir ‘iş stresi’nin baskısı altındadır. Bu ise çalışmasını olumsuz etkilemektedir.”

Murat Taşdemir’in araştırması intiharların yüzde 58’inin ilçe emniyet müdürlüklerinde, yüzde 20’sinin ise çevik kuvvette yaşandığını gösteriyor. Bu birimler toplumsal olaylarla sürekli iç içe, üstelik çevik kuvvet polisleri günde 16 saati ayakta geçirebiliyor. Ailesine ya da kendine yeteri kadar vakit ayıramayan polis zaman içinde çevresinden de soyutlanıyor. İntihara teşebbüs eden polisler çoğunlukla varoş tabir edilen göç sonrası çarpık kentleşmenin olduğu bölgelerde yaşıyor. Taşdemir’in araştırmasındaki şu cümleler dikkat çekici: “Durkheim’in ‘bencil intihar’ olarak tanımladığı, bireyin toplumsal çevresi ile bütünleşememesi sonucu meydana gelen intihar olayları yaşanabiliyor. Yasal ve kültürel nedenlerden dolayı psikologlardan yardım alamayan polis, sorunlarını çözmede kendini yalnız, sahipsiz ve çaresiz hissedebiliyor ve zaman içerisinde onun için hayatın anlamı yitebiliyor.”

Mesleğe yeni başlayanlar arasında intihara çok rastlanması da dikkat çekiyor. Genç polislerin disiplinli ve zor çalışma şartlarına sahip mesleğe uyum sağlayamaması, ilk yıllarını genelde yalnız geçirmesi de intiharı tetikleyen etkenler arasında. Taşdemir’e göre polisteki intihar sebepleri arasında sanıldığının aksine ekonomik sorunlar ve stres değil daha çok personelin sosyal hayatla ilişkisinin zayıf olması, yalnızlık ve kent hayatının hızlı işleyişine uyum sağlayamaması yatıyor. Zaten son dört aydaki intiharlar incelendiğinde büyük şehirler ve sokak olaylarının yoğun olduğu şehirler öne çıkıyor: İstanbul, İzmir, Mersin, Hakkâri, Adana, Gaziantep… Araştırmada küçük yerleşim birimlerindeki polislik ile büyük kentlerdeki polislik arasında önemli farklılaşmalara dikkat çekiliyor. Küçük yerlerde polis halkla daha iç içe ve dostluk ilişkisi kuruyor, toplum her türlü problemiyle ilgileniyor. Hakkâri gibi terörün ve sokak olaylarının eksik olmadığı şehirlerde polisin toplumla ilişki kurması mümkün değil. Büyük şehirlerde ise polis insanlardan uzak duruyor, arada güven olmadığından ilişki kuramıyor. Bir de polisler çoğunlukla dar gelirli, düşük eğitim seviyeli ve ekonomik nedenlerden dolayı polisliği tercih etmiş kişiler, bu da hayata tutunma ve uyum sorunlarını beraberinde getiriyor.

2011 yılı intiharları 1 Ocak: Hakkâri, Sefer Sakarya, 9 Ocak: İzmir, S.E., 27 Ocak: Mersin, Osman Turan, 25 Şubat: Gaziantep, Süleyman Kuş, 28 Şubat: Gaziantep, Ali Uzun, 11 Mart: Adana, Musa Gözel, 14 Mart: Afyon, F.S. (kadın), 15 Mart: Kırıkkale, Enbiya Akbıyık, 21 Mart: İstanbul, Gürcan Oğuz (emekli), 27 Mart: Antalya, İsmail Türker (eşi), 5 Nisan: Giresun, Hakan Hatipoğlu, 9 Nisan: Hakkâri, Nida, 17 Nisan: İzmir, Nurettin Pars

Çözüm önerileri Polis kendisine ve ailesine zaman ayırmalı. Polis, lojman hayatından kurtarılıp sosyal hayata kanalize edilmeli. Polisin eğitim açığı meslek içerisinde kapatılmalı. Polis mesleğe başlamadan kültür, şehir hayatı üzerine eğitilmeli. Risk taşıyan personel, aileleriyle eğitim programına alınmalı. Yalnız yaşayan bireyler için rehberlik hizmeti sağlanmalı. Polisin sosyal yalnızlığına karşı eğitime önem verilmeli.

Haber: İbrahim Doğan

Bu haber toplam 1727 defa okunmuştur
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
ÜYE İŞLEMLERİ